Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII AmC 695/16 Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK), uznał za niedozwoloną klauzulę umowną zapis „zwracany towar, nie używany, bez śladów wizualnych i zapachowych, należy odesłać oryginalnym opakowaniu oraz oświadczeniem zwrotu” (…) „Uwaga! Bez paragonu fiskalnego towar nie podlega zwrotowi”. W ten sposób Sąd rozstrzygnął, iż brak konieczności przedstawienia paragonu (jako dowodu zakupu) wobec sprzedawcy przy zwrocie zakupionej rzeczy. Skarżona klauzula została wpisana do rejestru UOKiK pod pozycją 6526.
Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zdecydował, by zapis umowny o treści: „Uwaga! Bez paragonu fiskalnego towar nie podlega zwrotowi” – trafił na listę klauzul zakazanych. Postanowienie to, w sprawie którą zajmował się Sąd, było stosowane w zakresie handlu elektronicznego przez jeden z portali zajmujący się detaliczną sprzedażą odzieży.
W związku z powyższym do rejestru klauzul umownych zakazanych przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów trafił zapis, o tym że bez paragonu fiskalnego towar nie podlega zwrotowi. Wskazując na sprzeczność z dobrymi obyczajami i rażące godzenie w interesy konsumenta, Sąd zakwestionował uzależnianie możliwości zwrotu towaru od okazania paragonu. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że tego typu informacja powinna znaleźć się na liście niedozwolonych postanowień umownych w prowadzonym przez UOKiK rejestrze, ponieważ rażąco narusza interesy konsumentów w trakcie odstępowania od umów zawieranych na odległość.
Należy zwrócić uwagę, iż również we wcześniejszym orzecznictwie (wyrok z 12.11.2013 r., sygn. AmC 11573/13), Sąd stał na podobnym stanowisku, wskakując, że wymaganie przedkładania dokumentów potwierdzających zakup towaru na potrzeby postępowania reklamacyjnego zasługuje na wyraźną dezaprobatę: „(…) jakkolwiek za zasadne należy uznać uzależnienie rozpatrzenia reklamacji od możliwości powiązania reklamowanego towaru z czynnością prawną dokonaną z udziałem pozwanego, to na wyraźną dezaprobatę zasługuje zamieszczenie we wzorcu umowy stosowanym wobec konsumentów zapisu determinującego możliwości złożenia reklamacji towaru załączeniem dowodu jego zakupu”.
W myśl obowiązujących przepisów udowodnienie, że transakcja miała miejsce w inny sposób niż za pomocą paragonu – np. poprzez wydruk z terminala kart płatniczych czy wyciąg z karty kredytowej jest jak najbardziej dopuszczalne. Brak w prawie konsumenckim regulacji, które zobowiązujących klienta do podjęcia konkretnych czynności mających na celu wykazanie związku pomiędzy konkretnym zakupem a zakupionym towarem. Powyższe każdorazowo ustalone być powinno przez strony zawierające daną umowę. Wskazać należy, że ustalenia te muszą mieścić się w granicach wytyczonych przez art. 3851 § 1 k.c., zakazujących przedsiębiorcy kształtowania stosunku prawnego w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający interesy konsumenta. Ponadto, konsumentowi nie można odmówić prawa złożenia reklamacji nawet w sytuacji, w której nie jest w posiadaniu jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego transakcje.